...

     Her ne kadar hayatında ''dostum'' dediğin insan ya da insanlar olsa da, bazen hatta o zor kötü günlerinde istemezsin hiç birini yanında... Çünkü bilirsin istediğin sadece dost veya anne baba değil, hepsinden fazlası...her şeyinden...bazı bazı senden bile. Yaşamak istediğin hayat gibi, birlikte yaşamak istediğin o kişi sonsuzlukta bile şu an güvendiğin sevdiğin bildiğin gibi. İşte tüm ve tek istediğim sonun sonunda bile sadece o... O yoksa, sende yoksun... Yaşamadın bunca zamanı, iyi-kötü olması hiç umrunda değil.

     Bu eski zamanlardayken, ne zaman dışarı çıksam ya benim ya da bir başkasının kanı akıyordu. Kendimin, bir başkasının canını yakmak hatta ölüp öldürmek...açıkçası pek düşünmedim. Aklım fikrim, kalbim gibi daima ondaydı... Fakat toparladım kendimi sonunda, kendim için bir şey yaptım ama meğersem tüm bu güzel duyguları beslediğim her yanımı sarıp sarmalayan o kız içindi. Elbette başından beri biliyordum ve her şeyimin ona ait olduğu gerçeği gibi...

     Her detayı hatırlasam da bir şekilde, yazamayacağım ona anlatır gibi anlatamam, o güzel eliyle yüzüme dokunduğun da hiç olmamış her şeyi iyileştirmesi gibi, varlığı bile yetiyorken zaten biliyorum tek bir kelime etmesem de anlıyor beni. Belki de bu yüzden bu başlığın devamı yok, belki de yazmayacağım yazamayacağım artık... Biraz sevgiliye aşkım dediğim kıza son not gibi... Fakat hiç bir zaman bitmeyecek ona söyleyeceklerim sevgim gibi kimsenin bilemeyeceği, hiç bir zaman vazgeçmeyeceğim aşık olduğum gibi...

     Alkolden ot içmekten gözlerimin altı morarsa da, kokainden burun deliklerim kıpkırmızı olsa da yerde kıvrılırken geberip gidebilirdim, bir gece birinin yüzüne bağıra bağıra yumruklarken ölseydim veya ecel ile... Kimse yoktu yanımda sen vardın sadece, mutlu etmekle kalmadı aşkın yeniden ayağa kalkmama yardım etti. O kimsenin bende göremediği, sadece sana gösterdiğim tatlı erkeğini getirdi işte... Belki de layık olamazdım tüm zamanlarda sana, belki sevmezdin beni hiç bir zaman ama sevdim hiç kimseyi sevemeyeceğim kadar hiç bir şekilde anlatabileceğimi sanmadığım kadar aşık oldum sana... Diğer insanların göremediği  o minik ateş kalbini...ışığını... her nefesini kalbimin her atışıyla koruyacağım tüm o güzelliğini ve güzelleştirdiğin... güzelliğinin yanında sönük kalan bu hayatı...

     Bu öyle bir durum ki yetmeyecek sözlerimle ve geri kalan çoğu şeyle...Kısa keseyim en iyisi... Ruhani daha ulvi bir durum, mesele sadece senin dışında kimseye veremeyeceğim hissedemeyeceğim aşkım gibi aşkım dediğim gibi... Yaşayamazdım her anın güzelliğini bir sonrakini düşünmeden ama güzel olacağını bile bile... Elbette zor zamanlar olacak hayatta, arkasında duramayacağım sözler vermediğimi biliyorsun. Fakat hepsini uzaklaştıracağım, taşıyacağım seni seve seve... Gitme... Sımsıkı sarıl bana.

Merhaba...